اساتید دکتر گرجی عبارت بودند از: سید محمد قصیر، شیخ محمدحسین بروجردی، آیت الله آقا شیخ محمدرضا تنکابنی و آیت الله آقا میرزا محمدعلی شاه آبادی. پس از پایان دوره سطح، نزدیک به دو سال نیز دروس خارج را در محضر آیت الله تنکابنی (فقه و اصول) و چند ماهی نیز در محضر آیت الله العظمی بروجردی کسب فیض کردند. در سال ۱۳۲۲ (ش.) برای تکمیل تحصیلات فقهی به نجف اشرف رفت و از محضر استادان و آیات عظام آن دیار به ویژه استاد آیت الله العظمی خوئی بیش از یک دوره علم اصول، کتابهای بیع، صلوه، خمس و مقدمه تفسیر و فروع علم اجمل را فرا گرفت و به درجه اجتهاد رسید.
پس از بازگشت به ایران، وارد دانشکده معقول و منقول (الهیات) تهران شد. در سال ۱۳۳۵ (ش.) لیسانس فقه و مبانی حقوق اسلامی، در سال ۱۳۳۸ (ش.) مدرک فارغ التحصیلی دوره فلسفه و حکمت اسلامی و در سال ۱۳۴۲ (ش.) با ارائه پایان نامه عمومات عقود و ایقاعات دکترای خود را دریافت کرد. از سال ۱۳۴۹ (ش.) به تدریس در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران پرداخت و نیز در دورههای عالی کارشناسی ارشد و دکترای حقوق خصوصی و حقوق کیفری به تدریس ادامه میدهد. دکتر گرجی در اواسط دهه ۱۳۶۰ (ش) عهدهدار ریاست دانشگاه تهران بود.
آثار تالیفی و تحقیقی دکتر گرجی که برخی از آنها کتاب سال و کتاب ده سال اول انقلاب اسلامی شده است، عبارتند از: ۱- تحقیق در زمینه سید مرتضی (دو جلدی) ۲- در تفسیر جوامع الجامع (سه جلدی) ۳- ادبیات عرب ۴- تاریخ علم اصول ۵- مقالات حقوقی (دو جلدی) ۶- مسائل الخلاف ۷- تاریخ فقه ۸- مقالات متعددی که عناوین مهم آنها عبارتند از: شروط کلی قرارداد، حقوق جزای عمومی، قرارداد تضمینی، وعده الاصول، حقوق جزای اختصاصی ، ولایت فقیه، حکومت و قانون، ولایت و امامت، احکام خصوصی و عمومی، طبرسی و جوامع الجامع، طبرسی و توصیه کلمه.
دکتر ابوالقاسم گرجی در ۷ اسفند ۱۳۸۹ به علت کهولت سن در گذشت.
